«بی براری» رحمانی نماینده مردم الیگودرز، در دفاع از حق لرستان
.jpeg)
روز یکشنبه هجدهم اردیبهشت آقای رحمانی نمایندهی الیگودرز، حرکتی متفاوت با روش و منش نمایندگان سابق و فعلی مجلس به نمایش گذاشت. داستان نمایندگان لرستان از سالهای دور تا حالا، داستان «آهسته بیا، آهسته برو که ….!» بوده است و بس. در چنین وضعیتی، نمایندهی الیگودرز در اعتراض به حذف راحت و بیسروصدای ردیف بودجه راه آهن ازنا-اصفهان (که دولت احمدینژاد طی سه سفرش به استان بر آن صحه گذاشته است!) مجلس آشوب میشود و با فریاد و اعتراض دوبار تا آستانهی بارگاه هیئت رئیسه مجلس پیش میرود.
رحمانی آشکارا این کار مجلس را خیانت به مردم حوزهی انتخابیهاش میخواند و فریاد «به پا کردن خون» بر سر این موضوع، سر میدهد. او البته واقعاً به دنبال خون و خونریزی نبود بلکه حرکات و بیانات انفجاری او نشان دهندهی عزم جزم او برای دفاعی لحظهای از حق و حقوق موکلینش بود و با چنان شدت و حدتی این کار را انجام داد که جو مجلس را منقلب کرد و نتیجه داد.چندتن از نمایندگان مجلس به آرام کردن او پرداختند و تحت تاثیر همین حرکت کوچک، گند کار کمیسیون تلفیق درآمد و لاریجانی بلافاصله جلسه را تعطیل کرد.
وقتی که به راحتی از دیوار کوتاه لرستان بالا میروند و موقعی که منطق و توضیح و دادخواهی به هیچ گرفته میشوند، راه و روشی جزآن که رحمانی در پیش گرفت، باقی نمیماند و از قضا روش او جواب داد و ردیف اعتباری آن پروژه هم برقرار گردید.
در این رابطه عدم تحرک و بیاعتنایی سایر نمایندگان لرستان به رحمانی و همراهی نکردن او، جای بسی تاسف دارد. اینان حتا از بر زبان آوردن کلمهای که در اوج ناراحتی و برآشفتگی قوت قلبی باشد برای نمایندهی الیگودرز، دریغ ورزیدند! این کارکوچک را نکردند، چه رسد به آن که ما انتظارداشته باشیم همراه رحمانی جلسه مجلس را ترک کنند تا به نیابت از همهی مردم لرستان به مجلس و دولت فهمانده شود که آنقدرها هم ما گُل بیخار و بره زیر کارد شما نیستیم! و اگر لازم باشد،آن روی سکهی لرستان تسلیم و به اصطلاح میش پیغمبر را هم به شما نشان میدهیم! جالب است، بعضی از این آقایان فردا درجلسات فرمایشی حوزههای انتخابیهاشان ظاهر میشوند و آنچنان سخن از حق و حقوق مردم و طرح و برنامه و….بر زبان میرانند که گویی یک لحظه هم در برابر عهدی که با مردم بستهاند،کوتاه نیامدهاند و مشغول رتق و فتق امور خرد و کلان استان هستند!
به هر روی سوای اشکالات اساسی در مدیریت استان، این نکته برای عالم و عامی این استان مسجل و مبرهن است که با این بودجههای قطره چکانی، توسعهی لرستان به جایی نمیرسد
و به همین دلیل سالهاست پروژهی مهمی که نقش تعیین کننده در رونق اقتصادی استان داشته باشد، به بهرهبرداری نرسیده است ( بجز پروژهی آزادراه که باید آن را پروژهای ملی به حساب آورد نه استانی.) استاندار و معاونین و مدیران کل و جزء و ……هم همه این را میدانند! هرچند نمیتوانند یا نمیخواهند آن را بر زبان جاری کنند! عجز و لابه و عریضه نویسی و التماس و مسابقه دوی ماراتن درپس و پیش ماشین مسئولان بس است! اگر رحمانی به جای آن«اَخم و تَخم» و اوقات تلخی و برآشفتگی و از کوره در رفتن و با فریاد حق مردم را خواستن و پیش رفتن تا جایگاه هیئت رئیسه مجلس و تکان دادن نمایندگان، مثل سایر نمایندگان استان سکوت می کرد یا حتا گریه و زاری سر می داد،مطمئنا ردیف بودجه آن پروژه مهم استان پریده بود و آب هم از آب تکان نمیخورد!
همه باید بپذیریم که روشی دیگر نیاز است.شاید همان اَخم و تَخم و بغض کردن همراه با کمی داد و فریاد، اوضاع قمر در عقربمان را کمی تغییر دهد. همان کاری که رحمانی کرد و قابل تقدیر و ستایش هم هست!
برگرفته از: نشریه سیمره
امین آزادبخت Amin Azadbakhti