dosti.jpg

شعر لکی از کرم دوستی شاعر کوهدشتی

اي دل ئه‌ر وختِ سفر آلوزه آوردن چه‌ني

لاره‌كيشِ آيْمَلِ رن‌بازِ كورباطن چه‌ني

بيمَسه فرمُن‌برِ هر موسَلِ بي‌خيرتي

طعنه ئه‌ژ لاتِ اِراگيرديِ تيكه‌چِن چه‌ني

نيشتن و عادتْ چوي زَلّ، دوير ئه‌ژ سراوِلِ زلال

اي گُلومِ بوگَنِ پر پِشكلِ ليخِن چه‌ني

اي‌جياي عطر و گُلاو ئه‌ر نارِكِ زردِ عروس

تِك‌تِكْ اسرِ بي‌اَمون، خوينِ جگر گِن‌گِن چه‌ني

خنه‌ اي لِچ توريايه، عينِ ديو ئه‌ژ بسم‌الله

شادي ئه‌ژ بيخ كَنيا، زويخ و خصه هواردِن چه‌ني

هامه گردِ اَژدها خط‌خطِ عاشق گول دَري

مِنّت ئه‌ژ ديوِ دل آزارِ وِژايررازِن چه‌ني

بوري زويتر خطِ مظلومم بسزِن چوي پَپي

ئه‌ژ پريسكِ آگرِ تو، دفتر آشاردِن چه‌ني

ذهنِ هوشياري ني‌يه رازِ درينم بشتوي

نِم‌نمِ شعر و شراو ئه‌ر مَزگِ چوين آهن چه‌ني

مَر «كرم» گيونِ عزيزت و پيازِت خِرّيه

بازي و شوخي وگردِ دُم شير كردِن چه‌ني

 

پي‌نويس‌ها:

آلوزه:بهانه/ لاره‌كيش:سرزنش/ آيمل:آدم‌ها/ رن‌باز:حقه‌باز/ موسل:شكمو/ اراگيردي:كوچه‌گرد، هرزه‌گرد/ زَلّ: بوته نوك تيز وحشي/ گلوم:آبگير، بركه/ بوگن:بدبو/ پشكل:فضولات گوسفند/ ليخن:گل‌آلود/ اي‌جياي:درعوض/ نارگ:گونه/ گِن‌گِن: انبوه، انباشته/ لچ:لب/ توريا:قهر كرده/ كنيا:كنده‌شد/ زويخ:تلخ و بدمزه/ هواردن:خوردن/ وژاير رازن:آرايش كننده/ پريسك:جرقه/ آشاردن:مخفي كردن/ مزگ:مغز.