امین آزادبخت ( کاسیتی )

به رئیس جمهور ؛

ما را هم  بشناسید ، کوهدشتی ها هم ایرانی هستند

کوهدشت یکی از شهرستان های بزرگ استان لرستان بالغ بر ۰۰۰/۲۳۰ نفر جمعیت با برخورداری از تاریخ و فرهنگ غنی و مجموعه ای از استعدادهای بالقوه متاسفانه با محرومیت های شدید اجتماعی ، فرهنگی ، اقتصادی مواجه شده است . با سرعت گرفتن آهنگ توسعه و پیشرفت کشور پس از پیروزی انقلاب اسلامی در حوزه های گوناگون باید گفت کوهدشت  سهم کمتری را از این قافله ی تند رو داشته است و پیوسته در گوشه ای از کویر رفاه و آسایش ، مردانش سوسوی خوشبختی و رفاه را در آفتاب دور دست کهکشانی پایتخت ، به انتظار نشسته اند . این شهر با وجود اهمیت و بزرگی آن، گویی سالهاست از چشم مسئولان کشور بدور مانده و هیچ یک از دستگاه‌های کلیدی کشور ، کمترین اقدامی برای بهبود وضعیت این شهر انجام نمی‌دهند . کوهدشت شهری بی نظیر است و اگر انصاف داشته باشیم مردمانش هم بی نظیرند چون هم چنان می سوزند و می سازند.

  • ریشه یابی این مشکلات ، کار چندان مشکلی نیست . با نگاهی گذرا به سیمای محروم این شهر و البته کمی هم تامل در اوضاع و احوالش در مدت سه دهه ی پس از پیروزی انقلاب اسلامی ، بدون نیاز به آنالیز کردن و شمارش پدیده ها ، خواسته یا نا خواسته در فضای گسترده ای از خطوط قرمز در مرزهای اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی متوجه خواهیم شد که به نظر می رسد سایه ی  وحشتناک ” شمارش معکوسِ ” ناهنجاریها بر گوشه گوشه ی شهرستان پرتو افکنده است. موج فزاینده ی بحرانهای مخرب و زیانبار اجتماعی و فرهنگی ، هر لحظه شتاب بیشتری می گیرد و رفته رفته به آوردگاه طوفانهای ویرانگر اجتماعی نزدیک می شود. افزایش روز افزون نرخ رشد بیکاری ،فقر ، اعتیاد، بزهکاری و …… از جمله معضلاتی اجتماعی هستند که این شهر را تهدید می کند .

فراهم آوردن امکانات برای جوانان کوهدشتی حق مسلم آنان است. این در حالی است که در این شهرستان مانند اشتغال جوانان ، خبری از سینما، پارک و محلهای تفریحی وورزشی مناسب نیست و جوانان برای پرکردن اوقات فراغت خود در کوچه و بازار سرگردانند ودرگیر تفریحات مخرب حتی اعتیاد می شوند .

نرخ بیکاری ۳۸ درصدی شهرستان کوهدشت که بالاتر از نرخ استانی و کشوری می باشد ، ما را به یاد مصیبت و فاجعه اخیر ساختمان سعادت آباد تهران می اندازد ، ۱۷ نفر بیکار که اکثر آنها جوانان تحصیلکرده بودند و برای امرار معاش به تهران رفته و در زیر آواری از محرومیت کشته شدند ، ( حتی مسئولان با این اتفاق به خود نیامدند ) اینان فقط  تعداد اندکی از سیل خروشان بیکاران این شهرستان بودند که در جستجوی سعادت و خوشبختی ، برای یافتن کار و پول برای خانواده شان به پایتخت مهاجرت کرده بودند .

نرخ بالای بیکاری ، به هر دلیلی این شهر کوچک را به زانو درآورده است ، بدلیل نبود صنایع تبدیلی با توجه به اینکه این شهرستان یکی از مراکز مهم کشاورزی استان محسوب می شود ، و کمبود اعتبارات دولتی جهت پروژه های عمرانی و صنعتی ، روز به روز بیشتر و غیر قابل مهار می شود .

 پدیده مخرب باند گرائی و باند بازی سیاسی در کوهدشت تا جائی تقویت شده  که برخی از شهروندان شاغل در دستگاههای دولتی، احساس امنیت شغلی خود را از دست داده و به نوعی دچار بی‌انگیزگی در انجام وظیفه ی شان شده اند و نتیجتاً این موضوع باعث گردیده که در خدمات رسانی به مردم کوتاهی شود.

امیدواریم مسئولان شهرستان بتوانند به دور از مسائل جناحی و باند گرایی بدنبال جذب اعتبارات و تصویب پیگیری پروژه های عمرانی و ایجاد منابع صنعتی و اشتغالزا باشند .
جناب آقای رئیس جمهور عدالت محور، اگر شما و دولتمردان به داد مردم این شهر نرسید و برای درمان این بیماری مهلک ، چاره ای نیاندیشید در آینده کوهدشت ، شهری که به شهر  شهیدان قهرمان و شهر مردمان آزاده و صبور که همه ی رنجها را می پذیرند شهرت داشت دارند با فقر و فلاکت دسته و پنجه می زند اما به حرمت عشقشان به نظام ، لب به اعتراض نمی گشایند ، به ویرانه ای تبدیل خواهد شد که آنسویش ناپیداست! فراموش نشود که جوانان با شرف و سرافراز کوهدشتی هرگز سزاوار چنین ویرانه ای نیستند.


aminazadbakht@gmail.com