-   کوهدشت نامه  بخش یک –
یه شهر گجر، عر بیابونی
چند گله کوچه و، چند خیابونی
کوه له دوری ، چوحلقه ی داس
عر وسط حلقه ، شهری چوالماس
دشتی سرسبزو،پراز بابونه
موج شقایق و، هر گل و پونه

مردم سخی و، میهمان نوازی
غریب پرست و، دس ودل وازی
و کردارنیک ، و رسم و خو
بسی مهاجر، سرازیرو سو
اژ قم و اراک ، تا گه شیرازت
تیرون، همدان و، یا گه اهوازت
اژ بخیتاری و، تا گه خورماوه
هرکس شنفتی ، عی چاو راوه
چو طلا جویان، قاره امریکا
چه اژ راه دور، چه عه نزیکا
طلا چه طلا، نه آهن و سنگ
دل مردم بی ، چو طلا یه رنگ
هجوم و آورد، بی سپاه و پرجم
بسی خوش هتن، قدمو سرچم
کل جوری آدم، عه شهر و روسا
هم بی هنر و ، هم ماهر اوسا
هم کلا ش دوز ، هم شاطرنون
هم کله پز و، هم گوشت و سخون
هم راننده و،هم یه خیاط مون
سفره شریکی , عرنوم حیاط مون
هم گنم خرو، یه هم زرگرمو
بستنی سازو، هم صنعگرمو

هم مکانیک و، یه مسگرمو
وه داس و طبر، هم آهنگرمو
زمان گذشت ، یه حی و حاضر
و یاری عیمه ، کل بینه تاجر
شرح عه قصه، نیه شکایت
بس شرح پاکی ِ، خاک ولایت

***
مردم کل رعیت ، دو خون مالِکون
یکی عر عیکون، یکی عر عَکون
نه جای تردید ، نه جای شه کون
میدون عر وسط،، عیکون وعکون
رودخانه جاری ، بی نام نشون
پراژ زباله و، پر اژ استخون
همیشه یه حشک ، و هر تاوسون
سگل وه قطار ، و دله دیسون
هر جشن آبان ، هرششم بهمن
بلواره ل تمیز ، پر گل و چمن
لاله و میخک ، باز کرده دهن
گل اقاقی و، سنبل و سمن
دیواره ل رنگی ، درختل سوز
انارل سیاو ، کارتونل موز
یه طا ق نصرت ، بسته به میدون
مشغو ل و بازی ، کوره ل شیطون
و جوراب سفید و ، دامن کوتا
دتل مدرسه و، قل رویتا
خانم معلم ، وه کیف شیکا
صابون لوکس ، بوعطرجیکا
قیژه بلنگو ، هر گاه و بیگاه
حمید سه ولی ، وفاک وفیکا
مردم ایستاده ، بر گرد ِ میدان
بری در پس و، بری در میان
آقای شهردار، وه سر طاسی
هرسال صندلی ، آقا جیاسی
نه صدا نفس و، نه هم نواسی
سوی سخنران ، تمام حواسی
سخنران شهر ، عیدی عباسی
پیا سبزه رو ، یه خوش لباسی
با کت و شلوار، اسبی کراسی
گلی عرسینه و، کروات راسی
یه ارجشنی بی ، یا مراسمی
عه هر اذهام و ، یا تراکمی
عه هر تجمع و، یا تفاهمی
افعال سخن ، بی فراهمی
آدامس مینو ، یا خروس نشان
نان برنجی ، کاک کرماشان
ر ِو ِن ِ چینی و، شلوار کتان
عرا کارگری ، شهر اکباتان
نه پول برگشت، نه پول رفتی
هر نونه لمی، هرکس که رفتی
چراغ علادین و، یه پوت نفتی
صفحه گرام و ، نوار ضفتی
شلوار میخی و ، آسین رویتا
استوار خردی وه رویه رویتا
***
دو قصاو تمیز، عرسر بازار
یه هوشیاری و، یه برانازار
هر کسی دسی ؛ یه و کاری بی
خشکبار فروشی، هرطیاری بی
هم ا لفت موداشت، هم یه علایی
هم علی پناه ، یه یه بلایی
هم سه ولی و، هم یه ترحمی
هم یه رضوان و ، اجاقل گرمی
حاجی میرزایی و، حجره سه بری
کارتونل چای ، کارگر گری
حاجی صالحی، رحمون سیفی
حاجی سی نازار، و حال و کیفی
حاجی کشکولی، حا جی خلملی
وه تکیه داری، رقیب مَلی
سی علی رضا ، هم آخوند زاده
دکتر ارسطو، هم آقازاده
سخن نگفته ، دارویت داده
مریض را خدا، خودش افاده
دکترآدمی و ، یه دکتر چرتی
ورویه رویت نای استوار ُخردی
***
دلاور شهر ، یه رحیم نامی
افسوس که نووی، دنیا وکامی
یه جوانمرد، بس دلاوری
به زورآوری، یه جنگاوری
سر و شونه پر، چوشیرزردی
عر دار دنیا، بی هماوردی
هماری رستم، دلاور مردی
به قد و قامت، یگانه فردی
صورت زیبا و، ابرو کشیده
دم و پت رنگین، گل رسیده
جفتی سبیل ِ ، تیژ و تابیده
به مردانگیش، کسی ندیده
باوزوی قوی و، قامت رشید
کرده سلامش، هرکسی بدید
یه شو بهاری، یه مونگه شویی
سایه ی داران، چو هوره تاوی

بزم عروسی ، وه کارا بیتی
کاوورل کشیا ، وه دارا بیتی
لباس دامادی ، تازه دویریایی
سرو رو تمیز ، تازه شوریای
بوی دل انگیز، یه عطر یاسی
دگمه ل واز ِ، یقه ی کراسی
یه بی صفت ، بی همه کسی
یه بی جرات ، خنجره دسی
و نامردی و، و مکر و دغل
چاقو تا دسته ، کردیه بغل
رحیم عر زمین، چو سوز ِ برگی
آسمون لرزی، عه خبرمرگی
***
یکی ترمو داشت، به نام حشی
کل و گجر فرز، هماری پشی
هم دلاور و، هم با شهامت
یه عه مشت زنی ، ولله قیامت
یه سر ِِ ِگرد و، سبیل ظریف
وتنهایی بی، قبیله ی حریف
یه کله شق و، کر با زوری
بلای گیون ، قبیله سوری
یه دل نازک ، خوش آوازی بی
هم ناله نی ، سوز و سازی بی
***
 
ادامه در بخش دوم....